Bij het stoppen van Biomedbiblog

Laat een reactie achter

Via Ronald zag ik dat Biomedbiblog stopt: daar moest ik wel even van slikken.  Ik begrijp het wel, maar het is evengoed erg jammer dat het niet gelukt is om voldoende draagvlak te krijgen om het te continueren.

Zo’n groepsblog moet toch getrokken worden door iemand die er veel tijd in stopt: misschien is het gemakkelijker om gemotiveerd te blijven als je het op persoonlijke titel doet.
Ik ben er -met toestemmming van het bestuur-  mee begonnen in 2006, toen ik eigenlijk al niet meer volledig als medisch bibliothecaris werkte, vandaar dat ik er op een gegeven moment ook mee ben gestopt, in de hoop dat er intussen voldoende mensen meededen om het voort te zetten.
Annie heeft nog erg haar best gedaan -naast haar eigen blog-, maar ik kan me voorstellen dat het teveel wordt als er te weinig draagvlak bij de anderen, en met name het bestuur, is.

Je ziet wel een trend op dit moment:  dat er minder geblogd wordt, hoewel er her en der na een dip weer een ‘doorstart’ te constateren is. Ook de medische blogs van de beginjaren zijn nog wel actief maar veel minder dan toen:  ik volg ze nog vanuit mijn ooghoeken.  MGAS Leuven (Jens de Groot) publiceert gestaag,  het Duitse Medinfo (Oliver Obs) heeft een dip gehad, maar is weer op stoom nu. Privé heb je dan bijvoorbeeld David Rothman en  Krafy Librian: ook even minder maar nu weer langere teksten.
In Nederland hebben we gelukkig DigiCMB -blogt ook minder sinds hij twittert-, de Bibliotheker is erbij gekomen en op eenzame hoogte staat Laika’s.

Volgens mij is er absoluut behoefte aan een algemeen open (bio)medisch platform, zeker omdat Biomediaties nog maar sporadisch tot niet verschijnt en de Surflijsten er ook mee gaan stoppen. Maar misschien kan de group in bibliotheek ning daaraan voldoen.

Advertenties

Mijn weblog is wie ik ben op het net

7 Reacties

Wowter vroeg: ‘wat kan ik over jouw blog vertellen?‘ Ha, een reflectie op de reflectie, dat kunnen we ons niet laten ontgaan!

Onder het adagium: ‘probeer alles…’ ben ik aanwezig op LinkedIn, Plaxo, Facebook, Hyves, Bibliotheek 2.0, ik Twitter en Tumblr, heb een Delicious account en heb mijn foto’s op Flickr gezet en mijn muziek op Blip.fm, (en ben gestopt met Second life) maar mijn weblog vertegenwoordigt eigenlijk mijn complete digitale aanwezigheid. En die is redelijk serieus zonder al te veel franje (vind ikzelf).

‘Waarom bloggen we, wie bereiken we er mee, lukt het om een community te bouwen, wat zijn je mooiste posts, of je populairste, hoe vaak kijk je naar je statistieken?’

Er zijn allerlei regels over hoe je zou moeten bloggen, maar daar heb ik (en de meeste bloggers)  maling aan: mijn weblog is mijn persoonlijke aanwezigheid op het net en mag ook als zodanig gezien worden. Ik blog voornamelijk over het vak en wat ik in verband daarmee tegen kom, en een paar alledaagse zaken als de koffie of de autospiegel, net hoe mijn pet staat, heerlijk 😉 , maar niet over andere hobby’s of personen (meestal) .

Waarom?
Reflectie is de belangrijkste reden denk ik. Eigenlijk blog je voor jezelf, om dingen op een rijtje te zetten voor ze echt in de vergetelheid geraken, om voortschrijdende inzichten weer te geven, verslag van allerlei aard vast te leggen: een soort openbaar huiswerk maken. ZBdigitaal heeft een aardige notitie, onderstaand mijn persoonlijke invulling:

  • Door te bloggen tijdens een conferentie bijvoorbeeld, let je meer dan normaal op, en je zoekt en passant ook zaken op die verband ermee houden. De gewone aantekeningen die ik vroeger wel maakte tijdens cursussen en lezingen en zo, werkte ik eigenlijk nooit meer uit en die kon ik later niet meer lezen, of ik begreep ze niet meer. En omdat ik nu life blog en zo snel mogelijk publiceer, moet ik het taalkundig wel fatsoeneren. Op deze manier verdiep je het effect van zo’n congres of cursus. Het is wel vermoeiend, maar wat geeft dat?
  • De databases en technieken die je gebruikt hebben eigenaardigheden en voor- en nadelen. Het kan ook voor de collega’s handig zijn om dat eens in de openbaarheid te brengen. De leveranciers lezen dat eveneens en dat verhoogt wel de kans dat ze er iets aan doen. Ook al laat je dan soms je eigen tekortkomingen zien: so what? (Alleen wie nooit wat doet maakt geen fouten)
  • Twitter informatie is (in de meeste gevallen gelukkig) vluchtig en ik gebruik Twitter, naast de persoonlijke opmerkingen, vooral om te attenderen op interessante websites, posts en dergelijke. Ook als reminder voor mezelf. De werkgerelateerde vis ik eruit en zet ze per maand grofweg op onderwerp in een post: zo kan ik ze later weer terugvinden. (Bovendien verwijdert Twitter soms hele stukken archief en geven ze niet altijd de complete links door. Ik heb wel een  Delicious account, maar dat is gekoppeld aan onze bibliotheekwebsite en bedoeld voor gebruikers informatie, en het werken met twee accounts is onhandig.)


Terugvindvaarheid is dus ook een reden … Voordeel van een weblog is dat er een zoekmachine bij zit zodat je later op elk woord dat je erin hebt gezet kunt zoeken. En als rechtgeaard bibliothecaris kun je het lekker indelen in categorieën en er tags aan toevoegen: dat vergroot de vindbaarheid ervan.

Enige Zendingsdrang is me niet vreemd. Ik ga er maar vanuit dat als ik iets niet weet er meer mensen zijn die dat ook niet weten: dus kan het voor iedereen handig zijn om het eens op te schrijven (grijns).
Nadat ik uit de medische bibliotheek was weggegaan miste ik de Biomeditaties redactie-sessies erg. Je leert zelf het meeste door aan een ander te vertellen hoe iets werkt, en ik kon er lekker korte opmerkingen  over websites en zo in kwijt 😉 .
O.a. omdat ik vond dat een gedrukte nieuwsbrief achterhaald is, was ik aanvankelijk begonnen met bloggen voor de BMI op Biomedbiblog, maar daar ik niet meer in die wereld zit, ben ik met mijn bijdragen daaraan gestopt en voor mezelf begonnen.

Verder: nieuwsgierigheid: uitproberen hoe iets werkt, afreageren van frustratie (al moet je daar voorzichtig mee zijn) , en least-of-all: als iemand vraagt hoe dit of dat was, kun je ze een linkje sturen 😉 .

Wie lezen het?
Dat was het voordeel van Biomedbiblog: daar had je een gericht publiek: de biomedische vakgenoten. De wereld daarbuiten is veel minder uniform 🙂 .
Wie lezen mijn stukjes?
Voornamelijk collega’s en andere bibliobloggers denk ik: er zijn zo’n 30 abonnees op mijn feed bij Bloglines en 30 bij Google reader, hoeveel NetVibes lezers ik heb weet ik niet.  Per dag zijn er minimaal 40 / 50 pageviews via zoekmachines of iemand anders’ weblog, en dat kan afhankelijk van ’t onderwerp fors oplopen. Als Edwin of Wowter naar je blogje verwijzen schiet de statistiek ook omhoog  (hehehe).
Mijn feed is opgenomen in verzamelfeeds van Bibliotheek2.0 en de Nl.biblioblogs wiki (zie hier). Lastig te zeggen dus hoeveel het echt gelezen wordt.
Ongetwijfeld is er een community opgebouwd, kijk maar naar Ning, Twitter en de Wiki.

Welke post?
Volstrekt onvoorspelbaar is het aantal keren dat een post zal worden gelezen. Een  poosje geleden was ik nogal in de weer met het omzetten van Hotmail naar Gmail: dat is mijn meest gelezen post en hij heeft eigenlijk niet eens zoveel met mijn werk te maken. Het verslag van het NVB congres wel: dat is zo’n 700 keer aangeklikt. Ooit heb ik een klein stukje over een wandeling geschreven en die duikt steeds weer op: 300 keer bekeken en er staat niets in.

Statistiek
Ik beken, ik ben een frequente statistiek-kijker: als-ie oploopt glim ik, neem t wel met een korreltje zout, maar vind het heel amusant.
Mijn topper dit jaar was april met meer dan 1900 pageviews. Dat was de CIL2008 tijd: toen werd er veel naar gezocht en op links doorgeklikt.
Zoals je in de rechterkolom van mijn weblog onderaan kunt zien is er bijna 20.000 keer geklikt op een link, en dat is afgezien van de mensen die het in de reader lezen dus. Edwin zegt dat de pageview dood is, maar het is het enige waar ik iets uit op kan maken, want Feedburner werkt bij mij nog steeds niet.
De zoekacties die mensen gedaan hebben (in Google bijvoorbeeld) en waarop ze doorgeklikt hebben naar een post kun je zien: dat levert echt verbazingwekkende informatie op. Ik ben ooit van plan geweest dat eens bij te houden en erover te bloggen, maar dat heb ik laten versloffen. De meeste mensen, althans die op mijn weblog terecht komen, zoeken helemaal niet met maar een enkel woord, en heel regelmatig kom ik voorbeelden tegen van mensen die (een deel van) de termen tussen quootjes zetten.

Bottom line
Samengevat: het is hardstikke leuk om te doen en je leert er veel van.

Nederlandse biblioblogosphere wiki en nieuwe zoekmachine

12 Reacties

De biblioblogs nemen snel in aantal toe: ik vond tijd om eens te proberen daar wat overzicht over te krijgen. Niet alleen een lijstje met namen, maar graag een beetje meer info er over. Daarom hebben wij, Wowter, Ronald en ik, een poging gedaan de Nederlandse, of Nederlandstalige, biblioblogs te verzamelen in een wiki.

Ook een beetje om te kijken hoe dat gaat natuurlijk 🙂 . We hebben de grote voorbeelden van

  • LisWiki: de grote lijst, internationale verzameling biblioblogs en bibliotheekblogs
  • Biblioblogs – bibliopedia: Liste des blogs francophones de bibliothécaires, documentalistes et archivistes

bekeken en bedacht dat we het maar eenvoudig moesten houden: een lijstje van mensen en een lijstje van organisaties. En dan komen er vanzelf nog wat pagina’s met handigheidjes en zo bij …

Dus we hebben eerst een gmail adres genomen: nl.biblioblogs@gmail.com en zijn vervolgens gestart met de lijst uit de linkerbalk van Wowter’s blog, daar wat nieuwe blogs aan toegevoegd, feeds erbij gezet en het geheel gesplitst in mensen en bibliotheken. En dit is nu het resultaat: http://nlbiblioblogs.pbwiki.com/ .

Een twijfelgeval vormen een beetje de ‘23 dingen‘ en de ‘spoetnik‘ blogs: blijven ze bestaan of niet? Opnemen of niet? Een paar hebben we er aan toegevoegd, en we verzoeken de anderen dan ook om zich te melden: wil je opgenomen worden, geef een seintje aan nl.biblioblogs@gmail.com.

We willen ook heel graag feedback: want we zijn benieuwd wat je er van vindt!

De bedoeling is wel om het wachtwoord openbaar te maken, maar in deze fase willen we dat nog even niet doen: geef alle gewenste wijzigingen aan ons door, dan passen we dat aan.

De oude CSE zoekmachine is gekoppeld aan het email adres van biomedbiblog: op den duur gaat die weblog ook naar een nieuwe omgeving, dus hebben we voor de wiki meteen ook een nieuwe zoekmachine opgezet.
De oude zoekmachine wordt niet meer onderhouden maar blijft nog wel even in de lucht: de homepage daarvan verwijst ook naar de nieuwe wiki.

Ik ben heel benieuwd wat je er van vindt ….

CIL2008: Monitoring & Current Awareness: Mining Blogs & RSS for Research

2 Reacties

Zondag morgen 9.00 uur beginnen we (8 cursisten) met een pre-conference cursus ‘Monitoring & Current Awareness: Mining Blogs & RSS for Research‘ door Sabrina Pacifici, Law Librarian, Editor/Publisher van LLRX.com (een ‘free, independent, one person produced Web journal’ waar anderen mensen ook voor schrijven) en schrijver van weblog beSpacific.com. Actief is ze wel zo te zien. Natuurlijk weet ik wel wat van RSS en weblogs, maar daar mijn werk bestaat uit dienstverlening aan researchers heeft dit zeker mijn interesse en verder wil ik altijd bijleren natuurlijk. De aankondiging van haar cursus:

This workshop focuses on identifying and leveraging the best of free and low-fee web sites as well as web-related services to support your research enterprise, be it solo or collaborative. It includes “best of the web” for CI (competitive intelligence), legislation, news, government documents, academic and industry sponsored data. Filled with tips, tricks and resources, a not to be missed workshop for researchers!

Het was een heel gedoe om de internet connectie voor elkaar te krijgen: ikzelf liftte aanvankelijk nog mee op de toegang van het naastgelegen Marriott, maar je zult toch zo een cursus moeten beginnen. in de loop van de cursus werd de WIFI toegang steeds beter en sneller en ben ik overgeschakeld naar de conference WIFI cil09.

Sabrina heeft haar presentatie een andere ondertitel gegeven: ‘Leveraging blogs, RSS, Email Alerts and News sources’. Paar algemene items die opkwamen:

  • Wat je ook doet: het gaat om interactie met de klant, het is geen eenrichtingsverkeer van jou naar hen,
  • ons werk is heel erg leuk en kan erg gelukkig maken,
  • de mogelijkheden veranderen steeds: wat vandaag werkt, doet dat morgen soms niet meer,
  • bijblijven is een continue actie,
  • als je toch Google gebruikt, zorg er dan ook voor dat je de speciale truukjes ervan kent,
  • we must speak their language … but they are rather inarticulate
  • iedereen heeft beperkingen, zorg dat je weet wat die van jou zijn, zodat je ondanks dat, toch je werk kunt doen: er zijn altijd work-arounds te bedenken,
  • wees voorzichtig met opnemen van individuen als leveranciers in je attenderingssysteem: (pas op met querulanten), meestal gaat het in ons werk om ‘hard-core‘ informatie en niet om opinies
  • weet wat de services die je nu gebruikt ook echt leveren: dat kan nl in de loop van de tijd veranderen,
  • zorg voor je eigen bronnen kennis: Google news stories bijv ‘expiren‘ na 30 dagen
  • er is zoveel wel beschikbaar dat toch lastig te vinden is: denk bijv aan de statistische informatie op de site van bepaalde kranten,
  • zoeken naar een geheel verhaal is soms niet goed mogelijk: zoeken naar onderdeeltjes, van waaruit dat verhaal weer opgebouwd kan worden, vaak weer wel,
  • onderzoekers hebben het nodig om geïnformeerd, ‘updated and connected’ te zijn.

Werkprocessen.
Weet wie je communities , je patrons, je personeel zijn, waar ze zich bevinden en waar ze zich mee bezig houden. Dat is wel nodig om effectief te kunnen werken, en om je werk effectief te kunnen marketen.
Wat heb je al aan mechanismen in huis om te kunnen attenderen? Inventariseer ze. Meestal heb je ze zelf niet in de hand, maar hang je af van ICT bijv. Kijk ook naar nieuwe tools die je zou kunnen gebruiken, kijk wat handig is en wat je echt ook gebruikt, en als je een tool niet gebruikt: weg ermee!

Bedenk wel dat je niet aan ieders behoefte kunt voldoen, en dat moet je ook niet willen. Begin klein: begin met 1 onderwerp en ga kijken of je aan de behoefte van die bepaalde groep gebruikers kunt voldoen, verzamel diverse bronnen, ingangen, varieer in presentatie, probeer uit. En kijk daarna waar je het verder uit kunt breiden.
Het succes van wat je doet kun je niet afmeten aan het aantal hits: al heb je maar een paar mensen die graag je service willen, dan telt dat al. En als je iets niet zou doen, omdat het niet aan ieders eisen voldoet, dan laat je degene waar je wel wat voor kunt betekenen in de steek.

Sleutelbegrippen zijn: accuracy, scope, timeliness, cost, format, customer service, reliability, updates

Bronnen
Afgelopen jaren is de vorm van de traditionele media (kranten bijv) erg veranderd: de continue stroom van nieuws maakt het attenderen ook lastiger.
Corporaties: transparantie is bij hen een groot woord, maar dat zie je vaak niet aan hun websites af. Die zitten vaak wel tjokvol met informatie, maar daar kun je niet altijd bij, of ze worden niet altijd overzichtelijk gepresenteerd. Het loont wel de moeite rechtstreeks op de website van een organisatie te zoeken als je iets over hen wilt weten: vaak staat het er wel, maar soms is het niet vrij toegankelijk en moet je je eerst registreren: vaak hoef je alleen je naam en email adres maar achter te laten.
Wat informatie op Web 2.0 manier presenteren betreft loopt de overheid erg achter, maar ze zijn wel de grootse leverancier van informatie op het net. Om bij de bron daarvan te komen moet je wel verschillende wegen tegelijk bewandelen.
Think Tanks produceren ook een grote hoeveelheid primaire informatie waar je elders veel voor moet betalen.

Attenderingssystemen. er zijn een aantal, zelfs betaalde systemen, waarvan het niet atijd duidelijk is wat je er mee kan. Vaak kan er meer dan je in eerste instantie denkt, of dan ze zelf expliciet zeggen.

  • USA.gov: je kunt je opgeven voor toezending e-mail newsletter
  • Wall street journal: financieel nieuws. WSJ heeft een goed systeem waarin de gebruiker kan opgeven wat deze wil: kijk een s bij MyWJS, dat zou als voorbeeld voor je eigen systeem kunnen dienen. Die moet dan even 5 minuten de tijd nemen, maar daar staat tegenover dat deze precies krijgt wat hij wil.
  • LexisNexis current awareness: dat is een betaald systeem en daar moet je zelf een service in opbouwen. Over hoe en waar zijn ze ook niet altijd even duidelijk.

Gratis attenderingsservices zijn zowel moeilijker als gemakkelijker te vinden.

  • Google / Yahoo alerts: nadeel: ze komen frequent en zijn vaak waardeloos. Bovendien zit er geen echte time-stamp op: ze kunnen oud zijn.
  • Andere gratis alert systemen bij voorbeeld van haarzelf: beSpecific. De naam is ook meteen een goed advies: wees zo specifiek mogelijk maximes services by defining parameters
  • New york times: is nu helemaal gratis
  • Via Google Archive kun je voor je een betaalde zoekactie doet, eerst een gratis zoekactie doen bv via Google Archive Advanced search : results in een bepaald jaar van een bepaalde bron kunnen dan doorzocht worden, zonder dat jijzelf daar een abonnement op hebt.
  • Via Google Timeline kun je een bepaald jaar doorzoeken
  • Newsiness: aggregator die ook in twee zoekmachines (Google en Yahoo) met elkaar combineert in deze variant
  • Financial times geeft niet-aboneees 30 artikelen gratis (per maand) toegang en de Feeds zijn vrij.
  • NewsNow (UK) versie
  • Searchsystems.net: zoeken naar informatie over mensen voor orbituaries en dergelijke
  • European journalism centre heeft de EU Feeds aggregator die elke 20 minuten updated en daarvoor informatie uit 400 kranten haalt (kende ik niet)
  • Silobreaker: ook aggregator, een erg leuke site met ‘hot spots’ , trends, nieuws uit blogs etc
  • Wikio: een nieuws wiki die op basis van door lezers aangegeven stemmen de relevantie bepaalt. Net als Ekudos (NL nieuws) en Digg (technology) zijn dat systemen die je tijd verslinden. Bovendien hoeft het resultaat niet op waarheid gebaseerd te zijn. In de financiële wereld schijnt dat wel vrij aardig te werken.
  • Memeorandum: over politiek, aggregator met hierarchie naar relevantie
  • Techmeme: zelfde layout als memeorandum. Hot is daar nu een item: bloggers write till they drop (dead) 🙂
  • MSNBC
  • BBC news

Weblogs.
Blogs bestaan ook onder de vlag van de traditionele media, daarnaast gaan de tijdschriften zelf gaan ook steeds meer op youtube lijken: ze hebben vaak een hele verzameling video’s op hun hoofdpagina staan. Tijdschriften uitgevers zijn inmiddels daarmee ook leveranciers van ‘current awareness’ geworden. Al ben je geen abonnee: de feeds zijn altijd vrij.

Hoe zoek je naar goede blogs? Soms moet je dat helemaal niet zelf doen, maar is dat al gedaan: kijk naar een betrouwbare leverancier : Beltawayblogroll bijv: een heel betrouwbare bron die een lijst bijhoudt van wie er echt blogt.

  • Technorati: zegt dat er 70 million weblogs zijn: dit is een statistiekje voor de statistiek. Kun je natuurlijk niet op een hoop gooien. Veel blogs bestaan maar kort, posten weinig, of gaan over onzin. Overal wordt over geblogd, maar voor relevantie informatie wil je daar niet altijd zijn. Als je echter een relevante blog vindt wil je er wel vaak heen gaan. Hou in de gaten wie een bepaalde blog schrijft en waarom. Dat geldt ook voor je eigen blog: hou in de gaten waarom je het doet. Tip: je kunt ook items in ‘draft’ houden, dan is het wel doorzoekbaar, maar wordt het niet getoond. Het is beter af en toe een mailtje sturen aan je gebruikers dat ze zich kunnen abonneren op je weblog waarop je 50 logs hebt staan, dan ze 50 mailtjes zelf sturen. Positief advies: neem een weblog voor je bibliotheek!
  • LISWIKI Wiki van weblogs over bepaalde onderwerpen
  • NY Times zelf houdt ook al 50 blogs bij!
  • Boardtracker houdt bij wat er over bepaalde onderwerpen gebeurt in de discussiefora. Op zo’n discussie forum kun je mensen horen praten over problemen die ze hebben met bedrijven of  voorwerken of wat dan ook: dat kan ook interessante informatie opleveren over/voor die bedrijven.

RSS feeds vinden: (ook in deze groep waren er mensen die nog niet wisten hoe die ‘oranje blokjes’ werkten … ongelooflijk, ik kan mijn leven niet meer zonder voorstellen)

Searchengines

Op haar website heeft ze veel van dit soort info, dat ze ook vaak updated:

Huiswerk: lezen van Jeff Bertolucci, PC World, Search Engine Shoot-Out

Whether you’re searching for text, video, images, news, or local information, you have lots of options beyond Google. We tried dozens of search engines and found some worthy challengers to the king.

Conclusie: sterk gefocused op de financiële wereld en nieuws, maar toch weer wat dingen gehoord die ik nog niet wist. Nuttig. En ben dus weer een uurtje of 2 van de straat geweest met al die sites te linken 🙂 .

Ga nu eerst een ‘Fruity lady’ drinken en daarna zwemmen in ons zwembad op de tweede etage. Vanavond vroeg naar bed: nog beetje bijslapen na die lange dag gisteren. (En ik kan ook maar beter niet doorgaan met deze manier van eten, dan pas ik niet meer in de vliegtuigstoel terug 😉 .)

Punt 17 van Wowter

3 Reacties

Wowter heeft een mooi lijstje voor beginnende bloggers geschreven.

Punt 17 spreekt mij ook zeer aan: net als sommige beginnende bloggers houd ik ook van lijstjes maken (en lezen), dat vind ik altijd wel lekker overzichtelijk.
En ik ben blij dat Wowter zegt dat de lezers dat graag hebben, maar zoals Marianne schreef, tijdens de CWIS hebben we geleerd dat we Bulletitis (lange opsommingen) moeten vermijden.

  1. Hoe zit dat nu?
  2. Wat is wijsheid?

(zo’n klein lijstje mag in elk geval)  🙂

Gebruik van biblioblogs

Laat een reactie achter

In Information Research van oktober 2007 (‘Special supplement’: Proceedings of the Sixth International Conference on Conceptions of Library and Information Science—”Featuring the Future“) staat een artikel over het gebruik van weblogs door bibliotheken en bibliothecarissen.
Dan zie je ook meteen het nadeel van dergelijke officiële publicaties: het is een onderzoek uit 2005, in weblog termen uit de oudheid 😉 . Maar in de literatuurlijst staan wel weer diverse items ‘ retrieved’ uit 2007, dat verbaast me dan wel weer: zit daar een automatisch update mechanisme achter of zo?

The use of Weblogs (blogs) by librarians and libraries to disseminate information. Judit Bar-Ilan. Information Research 2007 ; 12 (oktober)

Conclusions. Libraries utilize blogs in a novel way that allows them to disseminate information to their patrons. Even though there has been a considerable increase in the number of libraries with blogs, further growth can be expected, since as of February 2005 only a minority of the libraries utilized this tool.