Want al doende ontdek je ook dat je soms niet helemaal 100% zeker kunt zijn van iets.
Anderzijds krijg je soms het merkwaardig gevoel dat je iets aan het transcriberen bent dat je al eerder gezien hebt: houden ze je voor de mal of zo?

Dus eens op zoek naar: hoe zit het  nu eigenlijk in elkaar.

Daar is een aardig artikeltje over, waar je dit uit kunt lezen:

Following three independent transcriptions of a record, data is reconciled and returned to the original data provider. Records sent back to the provider can be fully complete, partially complete, of fully incomplete. Fully complete records are those where all three citizen scientist volunteers (CS) agree on every field of the record. Partial records include only those fields where CS agree. Fully incomplete records indicate that volunteers were largely unable to transcribe the record consistently. Data collected that does not become part of the final record is still made available for further review by the data provider. The full record collected at transcription, including all multiple replications, are returned to the original data providers as both “raw” outputs and summaries that can provide quick views of progress (number of records transcribed on a day, total hours spent, etc).

Kijk dat maakt me al heel wat geruster.
Uit de helpteksten lees ik ook dat je soms best wel zelf de tweede of derde reviewer kunt zijn.
Maar de tijd die ik aan een record besteed zegt niet altijd iets over de moeilijheidsgraad ervan: ik vind het gewoon leuk om ze verder op te zoeken, eventueel te kijken naar de locatie en wat te grasduinen…

Op dit moment kun je nog geen regio bepalen die je voorkeur heeft: dat zou ik wel leuk vinden.
Je kunt ook nog niet je eigen (mee)getranscribeerde items terugzoeken maar dat heeft ook met bovenstaande te maken denk ik. Toch zou ik dat wel graag willen kunnen: bijvoorbeeld wanneer ze door het hele proces heen zijn. Ze zijn ook een beetje van jezelf geworden zo.

Je krijg inderdaad badges: och. Dat is wel aardig ja. Kan me ook voorstellen dat ze je graag aan de gang willen houden.

Zie: The notes from nature tool for unlocking biodiversity records from museum records through citizen science

Hij bedoelt het in de zin van ‘ eng’ , tsja, dat heb ik meer met films dan met boeken.
Eng in de zin van zombies en vampiers .. och die lees ik eigenlijk niet. (Met als uitzondering de vampier serie van Anne Rice, maar die zijn eigenlijk niet eng. De zombies in Xanth zijn ook eigenlijk eerder zielig of sukkelig dan eng.)

Wat ik wel heel naar vind in fictie is kille gewelddadigheid.
Die boeken van Karin Slaughter, of de millennium trilogy: ik moet er niets van hebben en laat ze links liggen.

Detectives en thrillers lees ik graag, maar dan van het engelse soort -waar de moord al is gebeurd   en waar het alleen om gaat wie het gedaan heeft.
Of waar de hoofdpersoon -zeker als deze sympathiek is- er na een lastige confrontatie toch goed afkomt.
Net als Raymond hou ik wel van Stephen King, maar dat is niet pure horror en die schaar ik ook niet onder eng. Wel wat verontrustend soms, dat wel.

Het boek dat ik vanwege het onverwachte gewelddadige  niet uitgelezen heb, en waar ik niet over de weerzin ertegen heen kom,  is een van de ‘ Arrows’ delen  (Valdemar serie) van Mercedes Lackey.
De boeken van Lackey mag ik graag lezen,  de hoofdpersoon Thalia is heel sympathiek, en het idee van een telepatisch netwerk vind ik allemaal prima, maar dat gebruik van heftig geweld tegen haar … daar kwam ik niet overheen.

Mogelijk eindigt het verder wel goed, maar ik heb mijn plezier in het hele verhaal verloren.

—-

Related: 50boekenvragen beantwoord:

1. Welk boek heeft in je vroegste jeugd de meeste indruk op je gemaakt?
2. Moet je boeken uitlezen?
3. Favoriete leesplek

15 .Welk boekenfragment is je het meeste bijgebleven: Citeren uit proza

Ik heb wel wat met planten, en met wetenschap ook , dus leuk om daar eens mee te beginnen en om te ervaren hoe dat is.

Ze hebben een collectie van 12 miljoen plant specimens met cataloguskaartjes gedigitalieerd. De opmaak van de kaartjes is niet hetzelfde en soms zijn ze handgeschreven: ze hebben hulp nodig om de data die daarop staat machine leesbaar te krijgen. Transcriberen dus.

Dat is een leukere bezigheid dan op het eerste gezicht lijkt:  je leert er heel veel van, zowel op het gebied van de planten, als van de geschiedenis en de geografie.

Je ziet dus daadwerkelijk de -gedroogde- plant op je scherm, soms al een eeuw geleden  geplukt, dat op zich is al een bijzonder iets.
Met daarbij de gegevens gekopieerd.  Daaraan kun je ook zien dat er in de loop van de tijd nogal eens wat in de nomenclature is gewijzigd.

Een voorbeeldje:

De meeste plantjes die ik langs zag komen zijn uit Amerika, maar ook een uit Duitsland en een uit de Dominikaanse republiek.

Over het algemeen zoek ik de naam van de plant op in Google, dat hoeft niet, maar vind ik leuk om te doen: dan lees je er wat meer over, en zie je hoe ze er niet gedroogd uitzien, en je hebt de spelling precies goed.
Soms is het ook wat gepuzzel om uit te vinden waar iets vandaan komt, of hoe het geografisch in elkaar steekt. Zo leerde  ik over Monticello, en heb ook geleerd dat sommige counties in Amerika niet meer bstaan….

Grappig en nuttig: aanrader!

Maar dat zegt vrij weinig.

• Heb je ADE en een wachtwoord nodig?
• Kun je het op meerdere devices lezen?
• Mag je het naar een andere plaats kopiëren en zo ja, is daar een limiet aan?

Dat zijn belangrijke dingen, maar die staan er niet bij.

Met de DRM van Bol heb ik slechte ervaringen: ik kan alleen nog bij een paar netjes gekochte boeken, omdat ik die eraf gehaald heb.

Maar een watermerk? hoe werkt dat?
Ik ken ze wel van NEN bijvoorbeeld: als je een norm koopt staat je naam en toenaam op alle pagina’s in de marge: dat lijkt me heel storend voor proza.
En een tekst er dwarsdoorheen zoals Word doet lijkt me nog onacceptabeler.

Bovendien wil ik een boek kunnen lezen met de device waar ik op dat moment zin in heb: de smartphone, ereader, tablet of laptop. Dat moet ik toch zelf moeten kunnen beslissen?

Dus ik was benieuwd toen ik toch maar de aankoop deed.

Je kunt het boek dan meteen downloaden en neerzetten waar je zelf wilt. Dus niet via een .acsm link , die je dan later moet bijwerken. Ook niet alleen met een Adobe user/password waar je dan later weer gedoe mee krijgt.
Dat is bemoedigend.
Ik heb de titel niet alleen gedownload, maar ook op een andere plek gezet, hernoemd en geopend met de Galaxy Note, de laptop en de e-reader.

En het werkt allemaal…. zucht van verlichting.

Het watermerk zal er wel ergens inzitten, maar je ziet het niet en tot nu toe heb ik er ook geen last van.
Tot nu toe ben ik er niet ontevreden over!

Zie ook wat Raymond erover zegt: Is sociale DRM nou echt beter dan Adobe DRM voor ebooks?

Boekvraag nummer 3 van Petepel is: Wat is jouw favoriete plek om een boek te lezen?
Buiten dus,  maar eigenlijk kan ik overal lezen: op de bank liggend met de e-reader, in bad met een tijdschrift of een detective, op het balcon met de voeten op de balustrade, in de tuin, en de luie stoel voor het raam, op de camping, als je op je beurt moet wachten in een winkel, zelfs in de file. Ik heb t ook weleens lopend gedaan, maar dat bevalt minder.

Maar: telt het afluisteren van gesproken boeken ook als lezen?
Ik vind eigenlijk van wel.
Als je een saaie weg aan woon-werkverkeer moet afleggen is het heerlijk om een luisterboek op te zetten, en met een 3G en Librivox hoef je je voorlopig niet te vervelen.
Ik vind dat een ideale manier om je klassieken op te halen, en dat doe ik dan ook van harte. Je hangt wel af van wie iets voorleest: stem en inhoud moeten wel op elkaar afgestemd zijn.

Illustratie: http://b-womeninamericanhistory19.blogspot.nl/2010/08/still-another-american-decorative.html

—

Related: 50boekenvragen beantwoord:

1. Welk boek heeft in je vroegste jeugd de meeste indruk op je gemaakt?
2. Moet je boeken uitlezen?
3. Favoriete leesplek

15 .Welk boekenfragment is je het meeste bijgebleven: Citeren uit proza

Dat is in t kort het antwoord op 50 boekvraag nummer 2 Welk boek krijg je maar niet uitgelezen, hoe vaak je er ook aan begint?

Er zit natuurlijk een ander aspect aan: het ‘hoe vaak je ook begint’ : daar zit nl ook in dat je het graag wilt lezen, of dat je vindt dat je het gelezen moet hebben.
Dat heeft ook te maken met in hoeverre de inhoud van een boek je aanspreekt op een bepaald moment: op een ander moment kan dat anders zijn. Ikzelf heb drie keer een aanloop moeten nemen voor het boek dat uiteindelijk tot mijn favorieten behoort: Lord of the rings, lang voor de film uitkwam. Anderzijds kan het ook gewoon zijn dat het je niet bevalt.

Mijn schandelijstje (titels waar ik herhaaldelijk in begonnen ben en waarvan ik  eigenlijk vind dat ik ze eigenlijk wel moet lezen, maar waarvoor ik de handdoek in de ring heb gegooid):

The Tommyknockers van Stephen King. ik mag hem graag lezen, maar deze titel…. maar t wil niet lukken …

Godverdomse dagen op een godverdomse bol van Dimitri Verhulst.  (blah)

One, No One, and One Hundred Thousand van Pirandello. (geneuzel)

Tirza van Arnon Grunberg

Maar proza is een ander verhaal, zelfs als je ze zou willen onthouden, mij lukt dat ook niet.
Neem bijv de boeken van Tommy Wieringa: die man schrijft prachtige zinnen, maar ik kan er geen enkele citeren.
Ik herken heel erg wat Petepel zegt in de aanloop van boeken vraag 15: welk boekenfragment is je het meeste bijgebleven. .

Ik kan me allerlei fragmenten voor de geest halen, maar moet er dan echt voor gaan zitten, bij voorkeur met het boek erbij, en letterlijk citeren is er niet bij.
Het komt denk ik omdat je teveel ‘in’ het verhaal zit : je hebt te weinig afstand om de bouwsteentjes te zien, al zie je ze wel op t moment dat je ze leest. Je kunt du moment genieten van mooie taal en het achteraf toch niet kunnen reproduceren. Als je het gaat analyseren ben je de overall view vaak weer kwijt. Althans, dat geldt voor mij denk ik. Er zullen vast wel mensen zijn die dat wel kunnen (jaloers!).

Na mijn middelbare schooleindexamen vroeg ik me ook wel eens af wat de zin van dat vele lezen is als je het toch niet onthoudt. Maar daar gaat het niet om volgens mij: door het lezen zelf ontwikkel je je, je verbreedt op dat moment je ervaring, maar ook je smaak, humor, en noem maar op.

Grappig genoeg is het enige citaat wat me binnenschoot bij deze boekenvraag 15 een zin die ik vorig jaar in een van die klassiekers las en die meteen een soort Droste effect oproept en wel de zin : ‘je weet wat Racine over zwaluwen zei.’
Eerlijk gezegd had ik geen flauw idee wat Racine over zwaluwen zei. Ooit heb ik voor Frans een boek van Racine gelezen, maar weet de titel niet eens meer.
Bij nagaan bleek deze zin niet uit Sara Burgerhart te komen, wat ik eerst dacht, maar uit Ferdinand Huyck (alletwee zeer aan te bevelen voor herlezen trouwens).
Bovendien (bloos nog erger) had ik het verkeerd onthouden, het ging niet over Racine – daar stond een citaat van op een vorige pagina in Ferdinand Huyck – maar over Lafontaine. De tekst die het echt moet zijn staat nl op pagina 238 en luidt:
Hoe zegt Lafontaine ook weer over de zwaluw
De enige reden dat ik me dit fragment zo levendig herinner is dat Suzanne, de zus van Ferdinand, dan meteen met een juist citaat komt, en in het Frans nog wel!
Niet van buiten geleerd om stoer te doen op een feestje, maar zo, recht voor zijn raap….
Dat is pas jaloersmakend!

Related: 50boekenvragen beantwoord:

1. Welk boek heeft in je vroegste jeugd de meeste indruk op je gemaakt?
2. Moet je boeken uitlezen?
3. Favoriete leesplek

Vraag 1:  Welk boek heeft in je vroegste jeugd de meeste indruk op je gemaakt?

De reacties op vraag 1 zijn wel een feest van herkenning: Sleutelkruid, ja erg goed, dat herinner ik me, maar toen was ik al wat ouder. Momo en de tijdspaarders! Mijn favoriete  -althans; dat werden ze veel later- jeugdschrijvers (Tonke Dragt, Jan Terlouw, Roald Dahl bv) waren toen nog niet/nauwelijks actief.

In de verschillende periodes van je leven ben je met andere dingen bezig, en ik ben altijd een veellezer geweest, maar wat is nu het vroegste wat ik me kan herinneren? Leuk om daarover terug te denken.

Terug in de tijd …
Pim Pandoer vond ik een tijdje geweldig (in later jaren teruggelezen: er gebeurde helemaal niets in).
Nowee (Arendsoog) en  Karl May (Winnetou) verslond ik  aan het einde van de lagere school… en vond ik bij herlezing veel later vreselijk.
Daarvoor was Pietje Bell favoriet, tot ik me realiseerde dat ik me niet met Pietje, maar met zijn saaie zus diende te identificeren.
De olijke tweeling (dat was voor De dolle tweeling) las ik graag voornamelijk omdat het me zo leuk leek een deel van een tweeling te zijn.

Veel indruk maakte -toen ik een jaar of 9- was  Carina het woonwagenkind:  over een man die uit verdriet vanwege het verlies van zijn vrouw de wereld intrekt met zijn dochter en haar in Frankrijk uit het oog verliest. Hij denkt dat ze meegenomen is door zigeuners en daarom gaat hij die achterna.  Maar ze is weggedwaald en bij een rijke oudere dame in huis gekomen en verder opgevoed. Er zat een naar christelijk tintje aan (hij verloor haar uit t oog omdat hij zijn geloof was kwijtgeraakt wegens woede om het verlies van zijn vrouw) dat ik pas later in de gaten had… Het boek heb ik lang gehad en uiteindelijk aan de KB gegeven omdat ze het niet in de collectie hadden.    .

Van daarvoor herinner ik me vaag iets van Pietje Puk en een postbode. En Pinkeltje is vast voorgelezen, maar daar weet ik niets meer van. Paulus de boskabouter was in die jaren alleen nog op de radio, althans, ik heb het nooit gelezen.

Maar het allermeerste indruk maakte Wipneus en Pim en de Knuppelmannetjes. Daar zit werkelijk alles in: avontuur, fantasie, magie (tovenaars, elfen) , sociale misstanden die rechtgezet moeten worden (slavernij!),  koningen en koninginen, vriendschap en trouw. Het is bloedstollend spannend en: het komt goed op het einde.
Een Lord of the rings avant la lettre.

Het ging er heel heftig aan toe weet ik nog, en las ik bij later herlezing ook.

Er blijkt een hele site te zijn met een dossier over de Wipneus en Pim serie.
Ik heb ze allemaal gelezen als kind, maar de knuppelmannetjes … die sprongen er letterlijk uit.

Waarom?
Er verandert veel, organisaties moeten zich daar steeds op aanpassen, ‘omzetten in kansen’ .
Innovatie loont.

Global creativity etivity gap.
Wordt niet goed ontwikkeld, daar wordt je niet goed in getraind.
Het is niet zo of je het hebt of niet, ligt er meer aan hoe je die vaardigheden zelf ontwikkelt.

Ze laat Apple filmpje ‘think different’ zien.

Karakter eigenschappen : nieuwsgierigheid en openheid. Doorzettingsvermogen en moed. Zelfvertrouwen.
Creativity takes courage. (Matisse)
Leonardo da Vinci wilde steeds nieuwe dingen ontdekken. Ook dagelijkse ervaringen en dingen om hem heen.
Expertise en motivatie draagt ook bij aan creativiteit.

Ontwikkel je creativiteit door:
- Prikkel je nieuwsgierigheid
- Houd er rekening mee dat dingen fout kunnen gaan, dat hoort erbij
- Ga tegen weerstand in
- Durf risico’s te nemen (yes, let’s)
- Vergroot en verdiep je kennis
- Motivatie kun je vergroten door stellen van uitdagende en concrete doelen.
- Zorg voor middelen en juiste omgeving

Het creatieve proces.
Divergentie en converteren.
Divergentie denkers zoeken steeds naar andere mogelijkheden
Convergentie denkers zijn snel klaar, oplossingsgericht maar meestal niet meest originele

Creatief denken is patroondoorbrekend denken.
Daarmee maak je nieuwe schakelingen in je hersenen.
Zoek naar inspiratiebronnen , kun je bv halen uit actualiteit, (andere) kunst, sport, muze, ander vakgebied, natuur, mensen en hun gedrag.
Kan dus ook over processen gaan.
Inspiratie opdoen is een actief proces.

Je omgeving spreekt ook een rol.
De juiste combinatie van mensen die elkaar zo stimuleren dat het resultaat heel bijzonder wordt kan voorkomen.

Een zekere mate van Vrijheid en autonomie is ook nodig.
Tijd, middelen, materialen en ruimte (fysieke omgeving) heb je nodig.

Wrapper up:
YES YOU CAN.

Han Quest.
Is de naam die ze aan hun tool geven.
Je kunt er online bij.

Vraag : waarom discovery?
We hadden federatieve zoekmachine maar die werd steeds slechter, en hanquest kreeg een slechte naam.
Er zijn er meer: Summon / primo / eds
Eds kwam steeds beter uit de vergelijkingen, we maakten zelf ook vergelijkingen.
Kosten waren een van de belangrijkste reden om voor Eds te kiezen, oa omdat linkresolver er ook al inzat.
We zijn er een jaar mee bezig geweest, waaronder een half jaar intensief.
Ebsco zelf heeft er ook veel tijd in gestoken.
Een van de redenen is ook dat we iets speciaals wilden: de widget middenop.

Doet het ook op tablet.
Verfijnen: Met heel veel opties. Ziet er goed uit!
Databases kun je aan en uitzetten.

Kun je vooraf ook beperken?
(grappig is dat die vraag alleen van collega’s komt)
Ja kan wel, maar in hoeverre wil je dat? Google achtige ervaring wil gebruiker en dat is zoeken in ‘alles’ met zo weinig mogelijk franje.
Er blijkt steeds minder gebruik gemaakt te worden van vooraf inperken.
De vakgebieden die we daar aanbieden sluiten wel aan bij onze opleidingen.

Fuzzyu
Hoe blij word je als je zoekt op Artis en je krijgt ook spaanse resultaten Artes?
Ja dat blijft een punt.
Google is ook niet perfect, en wordt zelfs steeds slechter, en dit systeem ook niet.

Volgens hem kun je er alleen van buiten af met user/password in, maar ik kan er gewoon bij…

Opmerking uit de zaal : ik ben niet blij met mensen die met zo’n discovery tool zijn opgeleid : hun zoekvaardigheden zijn minimaal.
Hanquest is geen ultieme oplossing, maar het helpt wel. De studenten die van de middelbare school komen kunnen echt helemaal niets. Dit maakt het ze iets gemakkelijker.
Dus er zijn zeker voordelen.

Wat zit er niet in
Voor alle discovery tools is dat een probleem.
Veel van wat voor onze studenten belangrijk is zit er niet in.
Veel Nederlandse uitgevers bijv.
Maar oom Picarta, SDU.

Wat kan er nog meer beter.
Functionaliteit is redelijk goed. Ontbrekende NL uitgevers is ergste.
Linkresolver van groot belang voor juiste toegang.

We zijn twee maanden live, nog niet te zeggen hoeveel tijd hij aan beheer kwijt is.
________________

Goh… Complimenten!