Oxford Journals schept verwarring met gewijzigde titels

Een van mijn laatste Scopus zoek alerts leverde een stel oude titels op uit de 80er jaren en op zich is daar niet mis mee.  Maar dezelfde titels stonden al in mijn bestand onder een andere tijdschrifttitel. Hoe kan dat nu?
Zoeken in ScienceDirect leverde me niet veel redenen op over hoe dit kwam: daar zat gewone de oude titel in.

Voorbeeld: Toxicol0gical sciences is een tijdschrift dat tot 1997 door Elsevier werd uitgegeven als Fundamental and applied toxicology. Nu wordt het uitgegeven door Oxford university press. Daarna veranderde de titel naar Toxicological Scioences en in 1999 nam  Oxford die van Elsevier over. De Oxford website geeft de recente, maar ook de oude artikelen onder de nieuwe naam, dus je kunt Elsevier er niet scheef om aankijken.

Wat blijkt:  als een titel gewijzigd is, geeft Scopus  de oude artikelen weer met de nieuwe tijdschriftnaam. De rest (volume, pagina’s titel etc) is hetzelfde, want het artikel is immers hetzelfde.

Het is erg verwarrend als die oude artikelen ineens onder  de nieuwe naam verschijnen, al kun je dan wel via de DOI -die wel anders is- de info en de  link naar de full-text wel vinden ….

IDB09: De implementatie van 360 bij het MCA

Foto van Wichor

De implementatie van 360 bij het Medisch Centrum Alkmaar door Marjan Bakker en Ronald van Dieën. 360 is een onderdeel van Serials solutions

MCA is het eerste STZ-ziekenhuis die een 360 abonnement heeft.
De bibliotheek van het MCa is onderdeel van de Foreest medical school.

De STZ wil een centrale digitale bibliotheek tot stand brengen voor alle aangesloten bibliotheken:  16 ziekenhuizen hebben nu hun tijdschriften ondergebracht in een deal bij EBSCO.
Bij elkaar is dat nu een enorm bestand geworden, zeker ook door alle open access tijdschriften die erbij komen. Ze zochten naar een centrale portal waar alles in ondergebracht kon worden: tijdschriften, databases e.d..
Deze ‘serials solution’ aanbieding biedt een linkresolver aan, tezamen met een federatieve zoekmachine. Voorlopig alleen nog voor de collectie van MCA, andere STZ bibliotheken kunnen op individuele basis daar al dan niet bij aanknopen.

De tijdschriftendata is gebaseerd op de Ulrich’s.

Via een interface kun je de knoppen van de website, look-and-feel en dergelijke tamelijk eenvoudig zelf aanpassen. De A-Z lijst en de linkresolver zijn gebaseerd op dezelfde data, dus je hoeft ze maar op 1 plaats bij te houden. Er is een analysis tool die nakijkt hoe de overlap is.

Bij sommige databases kun je zelf zeggen welke linkresolver je hebt, aan andere moet je een mail sturen. Ze hebben een link bij de Picarta records voor elkaar (dat is mij nog niet gelukt …).

Als je in PubMed iets zoekt kun je op PMID nummer controleren of jezelf toegang hebt. PubMed zelf heeft ook een LinkOut optie, en die hebben ze ook geactiveerd, maar je krijgt toch vaak van gebruikers vraag om iets uit te printen.

Ook bij Google Scholar hebben ze de link geactiveerd: op basis van IP herkenning kunnen medewerkers van het MCA vandaar uit meteen doorklikken.

Ingressus heeft het opgezet: abonnementen uit GGC gedownload en ze hebben zelf wat toegevoegd, eigenlijk loopt het allemaal wel gemakkelijk. Marjan is heel tevreden over hoe het werkt.

De catalogus staat op de eigen server en daar kan serials solution niet zo gemakkelijk bij: is voor een federatieve zoekmachine wel gemakkelijk als dat zou kunnen natuurlijk, maar ze verwachten dat binnenkort mogelijk te maken.

Plannen voor de toekomst: uitbouwen van de digitale bibliotheek, oa met versie 4 van Xref. De samenwerking met de andere ziekenhuizen verandert zo ook nog wel.

Is attenderen op inhoudsopgaven uit de tijd?

In de loop van de tijd heb ik al heel wat langs zien komen:

  • bibliotheek maakt kopietjes van de inhoudsopgaven van binnengekomen tijdschriften, vermenigvuldigt die en zendt ze toe op naam of laat ze circuleren op afdeling,
  • gedrukte ‘Current contents’ versie laten circuleren,
  • searches via ‘Current contents on diskette’ versie (automatisch) rondsturen,
  • selecties via online ‘Current contents’ versie (automatisch) rondsturen,
  • toezending van e-alerts op basis van titel en bij binnenkomst,
  • search alerts via diverse databases,
  • RSS feeds

Eigenlijk heb ik me nooit afgevraagd of het wel zinvol was om de eindgebruiker van je diensten te attenderen op wat er in de laatste edities van tijdschriften staat en eerlijk gezegd lijkt het me nog steeds voor de hand liggen: dat je enerzijds efficiënt gebruik wil maken van de dure toegang tot de full-text, en anderzijds de gebruiker wil informeren over wat er voor hem/haar aan nieuws op het eigen vakgebied is.

Maar niets is nog vanzelfsprekend: de onderzoeker moet het allemaal zelf kunnen. En eerlijk gezegd kunnen ze dat ook, net als ze vroeger ook best zelf kopietjes van de inhoudsopgave konden maken. Het is best wel mogelijk om zelf een abonnement op toezending van de Table of contents (TOC) via e-alerts te regelen, zoekacties in Scopus of Ovid vast te leggen en je te laten attenderen op nieuwe zaken aangaande die zoekactie . Tuurlijk wel. Het is alleen een hoop gedoe:  vooral het in- (en uit!)schrijven op de e-alerts van uitgevers geeft wat rompslomp.

Dus ik riep tegen mijn klanten: gooi maar over de heg, zeg maar wat je wilt, stuur me een lijstje en ik regel het voor je. Op dit moment ben ikzelf ingeschreven op de inhoudsopgave van zo’n 500 tijdschriften en die zenden we bij binnenkomst rond. Geautomatiseerd forwarden mag niet van de ICT, want dat is spammen, maar via distributielijsten in Outlook is dat evengoed redelijk snel geregeld. Weinig werk voor de bibliotheek en veel profijt voor de  gebruiker.
RSS moet iedereen zelf regelen:  daar geef ik cursusjes in en laat zien hoe je dat voor de  e-alerts in kan zetten, maar dat is niet zo populair, omdat die gegevens nogal beperkt zijn.
Als ik voor onze doelgroep interessante nieuwe titels zie, stuur ik die rond met de vraag of ze een alert willen, en dat wordt meestal ook op prijs gesteld.
Al met al is dit best een zinvolle en geliefde service – nix geen spammen ;-) -   alleen op aanvraag en men kan er ook met een enkele ‘reply’ vanaf.

Maar dat staat nu ter discussie: nu de bibliotheekservice bij ons tot een kwart gereduceerd gaat worden, moet ik nagaan wat ik nog wel en wat ik niet meer ga doen, en de e-alerts zijn er onderdeel van. Het management vindt dat iedereen dat zelf best kan.  En dat is ook zo: kost ze alleen meer tijd, meer gedoe en de helft zal het niet doen.

Je hebt tegenwoordig wel een mooie eindgebruikerservice: tictocs. Dat is al een basis om zo’n 10.000 e-alerts vandaan te halen, maar daar zit ook weer niet alles in en je moet ook weer rekening houden met het platform waar je je full-text hebt.

Ik zit er nu over te denken om

  • of iedereen een basis via tictocs te geven met wat er loopt, en het verder aan henzelf over te laten,
  • of de hele service wel te blijven verstrekken, maar automatisch gefoward via Gmail …

Of is het toch een beetje uit de tijd om dit te willen blijven doen? :-)
Wat vinden jullie?

Gedrukt materiaal en het bibliotheek imago

Al jaren ben ik ben ik bezig om de gedrukte tijdschriften te vervangen door de elektronische versie. Voor mezelf had ik de beleidslijn vastgesteld dat ik wegdeed wat we ook digitaal hadden: wij ‘zijn’ weliswaar een wetenschappelijke bibliotheek maar hebben geen bewaarfunctie. In de loop van de jaren is de fysieke collectie steeds geslonken, en de digitale meer dan zoveel gegroeid, alleen: dat zie je niet.

Het merkwaardige gevolg daarvan is dat wat ik nu nog fysiek aanwezig heb, de aanblik van de bibliotheek bepaalt. En wat ik nog heb staan is vaak  ‘oude rommel’:

  • hele oude tijdschriften die nog niet gedigitaliseerd zijn
  • tamelijk incourante tijdschriften die helemaal niet gedigitaliseerd worden

We binden ook al jaren  niet meer, dus staan ze in mappen: het ziet er dus eigenlijk ook niet uit.

Wat we wel veel aanschaffen zijn boeken: ik werk in de interdisciplinaire hoek maar voornamelijk gamma-gericht, en daar is de e-book trend zeker niet aanwezig. Die boeken collectie heeft dus steeds meer ruimte nodig.

Laatst suggereerde een manager me dat de aanblik van die ‘oude troep’ nogal negatief was voor de bibliotheek… en eigenlijk heeft hij daar wel gelijk in. Dat straalt bepaald geen dynamisch, flitsend en modern beeld uit, daaraan zie je eigenlijk niet af hoe je je als bibliotheek wilt profileren!

Frustrerend is wel dat het meeste wat ik doe digitaal is, maar dat kun je dus niet zien, als je niet naar de bibliotheekpagina’s op het intranet wilt kijken ….

Tsja,  als die ‘oude troep’ inderdaad ons imago nog meer naar beneden haalt, dan moet ik misschien toch maar alle oude tijdschriften wegdoen, voor de tijd me inhaalt: handen uit de mouwen en hopen dat het IBL opvangt waar we zelf geen toegang meer toe hebben.

Issues in Science and Technology Librarianship fall 2008

Weer veel aardige artikelen in ISTL (Open Access) o.a.:


Science Experiments: Reaching Out to Our Users
by Maureen Nolan, Lori Tschirhart, Stephanie Wright, Laura Barrett, Matthew Parsons, and Linda Whang, University of Washington and Dartmouth College

Web 2.0 as Catalyst: Virtually Reaching Out to Users and Connecting Them to Library Resources and Services
by Norah Xiao, University of Southern California

An Undergraduate Science Information Literacy Tutorial in a Web 2.0 World
by Jeanine Marie Scaramozzino, California Polytechnic State University

Chat Widgets for Science Libraries
by John J. Meier, The Pennsylvania State University

Making Research Guides More Useful and More Well Used
by Michal Strutin, Santa Clara University

Geospatial Technology Support in Small Academic Libraries: Time to Jump on Board?
by Carrie M. Macfarlane and Christopher M. Rodgers, Middlebury College

Podcasting the Sciences: A Practical Overview
by Eugene Barsky and Kevin Lindstrom, University of British Columbia

Dissertation Citations in Organismal Biology at Southern Illinois University at Carbondale: Implications for Collection Development
by Jonathan Nabe and Andrea Imre, Southern Illinois University

An Old Fogey Looks at the Reference (R)Evolution
by Linda Shackle, Arizona State University

en verder natuurlijk boekbesprekingen en andere artikelen

Licentie informatie via Rightslink

Pas geleden zag ik dat je tegenwoordig vanuit ScienceDirect op artikel (beschrijvings) niveau een ‘Permissions & Reprints’ link hebt die naar ‘Rightslink‘ leidt. Rightslink is een onderdeel van het Amerikaanse Copyright Clearence Center (CCC):  een club die meer dan alleen Elsevier als klant heeft. rightslink

Rightslink is an easy-to-implement point-of-content licensing solution for publishers and content users

Toen ik voor een van onze onderzoekers naging wat hij mocht doen met welk tijdschrift, kon ik daar van elk tijdschrift waar ik op dat moment naar zocht informatie over vinden.

Via deze site kun je vragen om toestemming tot hergebruik van een illustratie, een tabel of een stuk tekst,  maar ook om een of meer reprints.
Er zijn bibliotheken, las ik in LibraryConnect, die deze optie in plaats van IBL gebruiken als document delivery systeem: de kosten die daaraan verbonden zijn, zijn waarschijnlijk dezelfde als die wanneer je een artikel bij de site van de uitgever besteld. *

With Rightslink, you can enhance existing revenue streams and create new ones by monetizing the value of your content. Rightslink provides your customers with a quick and easy way to get permission to reuse content, order reprints and purchase published works from wherever the content resides. Rightslink processes the entire transaction without the customer ever leaving the point of content.

Delen van het werk hergebruiken
De uitgever kan bij elk tijdschrift een link op zijn website zetten, en de aanvrager kan via een aantal stappen achterhalen wat er mag, en wat het kost: zie hier de demo hoe het dan werkt.

1 niet eigen illustratie hergebruiken

Een voorbeeld is bijv het vragen om toestemming tot hergebruik van een Ingezonden brief uit een Nature tijdschrift in een andere ‘Newsletter’: dat kost je $ 600.00.

Je kunt meteen na betaling de licentie downloaden; dat is wel handig.

Het hergebruiken van een enkele illustratie in een ander tijdschrift kan wel gratis zijn,  (bijv. als je zelf de auteur bent) maar je hebt evengoed wel die toestemming nodig, en die heb je dus met deze methode meteen gekregen.
Ben je de auteur niet, dan kan het wel wat kosten (zie fig).
(Zie ook de STM richtlijnen over hoe het zit met de ‘permissions’.)

Reprints aanvragen

Via dit systeem kun je op diverse manieren reprints aanvragen: je krijgt ze binnen 24 uur geleverd. Ze kennen 4 soorten orders: ik moet zeggen dat het op het eerste gezicht niet duidelijk is wat wat is, want in alle gevallen gaat het om vele tientallen reprints. Wat je wel goed kunt zien is dat het aardig prijzig is.

  • commercial /custom (een methode om bijv 100 reprints met bepaald logo of disclaimer te bestellen)
  • digital (hiermee kun je rechten kopen om een artikel op je eigen website te plaatsen. Dat mag tot maximaal 1 jaar en in het voorbeeld kost het  $1.000 voor een half jaar)
  • author (als auteur kun je zo een aantal reprints van je eigen artikel aanvragen).
  • primary sale order: dit is een eenmalig koop van een los artikel, bij het artikel zelf vaak aangegeven als ‘Purchase article’ in het voorbeeld kost het $ 14.00

Betalen
Een belangrijk onderdeel van het geheel is natuurlijk het betalen. Als je via Elsevier op Rightslink komt, kun je klikken op ‘create an account’ en daarmee kun je je individueel aanmelden als klant. Dan moet je wel je creditcardgegevens invullen.
Informeren naar de rechten per artikel is wel gratis, maar zonder account kun je die niet krijgen of afkopen natuurlijk.

Het is wel handig dat al die gegevens zo bij elkaar staan, en dat het mogelijk is om tamelijk snel de licentie tot hergebruik te verkrijgen. En dat het commercieel is … tja dat verbaast ons toch niet echt?

Zie verder:

* Aanvulling 17 nov: ik dacht gelezen te hebben dat er bibliotheken waren die dat inzetten ipv IBL maar daar vergis ik me in: Rightslink is geen document delivery systeem.  Je kunt wel afzonderlijke artikelen bestellen via creditcard meestal via de optie ‘ Purchase article’ .

Dubben over de hybride tijdschriftenadministratie

Wat is wijsheid aangaande de tijdschriftenadministratie in een hybride bibliotheek? Heeft iemand er een idee over? Ik heb er maar steeds geen goede oplossing voor.

Een groot deel van onze tijdschriften hebben we online, en het beheer daarvan houden we bij via de Linksolver. Hieruit wordt de tijdschriftenlijst gegenereerd en worden de jaren die we online hebben bijgehouden. Inclusief de open acces tijdschriften gaat dat om vele duizenden titels.

Daarnaast hebben we ook nog een aantal gedrukte exemplaren, meest niet wetenschappelijke, die deels circuleren.  Daarvoor heb ik een programma, gekoppeld aan de OPAC, dat dat prima doet, en circuleren blijven we voorlopig ook nog wel doen.
In de Opac staan ook de oude gedrukte jaargangen die we niet online hebben nog vermeld.
Met als gevolg dat we dus een deel in de Linksolver hebben staan en een deel in de Opac.  In de Opac heb ik ook wel de URLs van de betaalde abonnementen zitten, maar de jaren wijzigen steeds, de URLs veranderen en je bent zo wel dingen dubbel aan ‘t doen. Bovendien: twee systemen synchroon houden lukt nooit.

Aanvankelijk was mijn plan om alles om te zetten naar de Linksolver, ook de info over de gedrukte delen.
Maar dat heeft weer als nadeel dat de je met de circulatie in de problemen komt.

Toch wil ik graag alles in een systeem, maar wat is wijsheid?

Een jaartje ervaring met Ovid Linksolver

Vorig jaar hebben we Ovid Linksolver aangeschaft en over de eerste ervaringen  heb ik toen over bericht. Hoe staat het er nu mee?

Wel, ik ben nog steeds positief, al heb ik natuurlijk wel oog voor de minpuntjes.

Aan de positieve kant: het werkt prima, de servers zijn nooit down, vragen worden altijd snel beantwoord en de Nederlandse helpdesk denkt met je mee en is over het algemeen heel prima. Eigenlijk alles wat ik vorig in mijn posting zei klopt nog steeds.

Nu dus maar een de negatieve kantjes opsommen, met het risico dat het bloemetje op mijn site me nog irritanter gaat vinden (gisteren was het een blauwe schorre, oeps). Maar even over Ovid Linksolver:

  • de zoekfunctionaliteit van de tijdschriftenlijst is maar heel matig. Je kunt wel op woorden uit de titel zoeken, maar niet op uitgever. Echt een gemis. Booleaans spreekt hij ook niet.
  • de alfabetisering stoort: als je zoekt op titels met BAL erin krijg je dit bijv. deze lijst:
  • je kunt de lay-out van de A-Z site niet wijzigen. Dus ook geen tekst of instructie over hoe men met je in  contact kan komen of iets dergelijks. Je kunt de pagina wel inbedden in een frame, maar dan nog zit je met de algemene WoltersKluwer info, waar je klanten geen boodschap aan hebben, terwijl je het adres en email van de bibliotheek erin wil zetten. En eventuele links naar andere info
  • Linkdover openingspagina

    Linksolver openingspagina

  • de indeling op thema / onderwerp krijg je aangereikt. Voordeel: je hoeft dat zelf niet te doen, nadeel: je kunt er ook niets in wijzigen. De titels die de centrale organisatie niet heeft opgenomen, komen ook niet in de Thematische indeling naar voren.  Voorbeeld: via ScienceDirect heb ik alle Transportation Research delen A t/m F. Maar bij de thema’s staat bij Autotechniek alleen deel F. De rest is niet te vinden: hinderlijk. Gevolg is dat ikzelf deze indeling nooit gebruik, maar ik kan hem niet uitzetten voor mijn klanten :-( .
  • titels invoeren die er nog niet inzitten is lastig. Maar: de helpdesk ondersteunt je echt goed.

Bovenstaande zaken heb ik Ovid natuurlijk gemeld: maar er is geen enkele ontwikkeling te zien geweest in deze.

Aanvankelijk had ik een bibliotheek (in Essen) gevonden die deze LinkSolver ook gebruikte, en daarnaast de titels aan Google Scholar had meegedeeld. Zo kon ik meeliften via de Preferences om via Google Scholar de linksolver ook in werking te stellen (omdat ze dan immers via mijn IP adres uitgefilterd werden op onze titels), maar zij zitten er niet meer in, dus dat werkt niet meer.
Moet nog even op zoek naar een andere bibliotheek …  .

Ben ik blij dat we ‘t gedaan hebben?
Jazeker: ik hoor mijn gebruikers regelmatig zeggen dat ze zo blij zijn dat ze meteen kunnen doorklikken naar de full-text, en daar ging het om uiteindelijk ;-)   .